Een keukenverbouwing in Drunen en de inductieplaat die een eigen groep nodig had

De kookplaat stond al drie weken in de doos in de garage, naast de nieuwe afzuigkap en een stapel tegels voor de achterwand. Mijn collega Sanne vertelde het op een maandagochtend bij de koffieautomaat, met de blik van iemand die net een weekend lang een verbouwing heeft zien uitlopen. Zij en haar vriend wonen in een twee-onder-een-kapwoning in Drunen, op loopafstand van de Sint-Lambertuskerk, en begonnen in september aan hun nieuwe keuken.

Alles was gepland. De oude keuken eruit, leidingen verleggen, de keukenmonteur op vrijdag en binnen twee weken weer koken. Tot die monteur bij het voorbereiden van de aansluitingen vroeg waar de perilexgroep voor de inductieplaat zat. Die was er niet.

Een kookplaat die meer vraagt dan je denkt

Een inductiekookplaat met vier of vijf zones vraagt al gauw zo’n 7 kilowatt als alles tegelijk aanstaat. Een gewone groep van 16 ampère levert iets meer dan 3,5 kilowatt. Dat gaat dus niet samen. De oude gaskookplaat had nooit meer nodig gehad dan een stekker voor de ontsteking, dus niemand had in die oude groepenkast ooit aan een zwaardere groep gedacht.

Er zijn grofweg twee manieren om zo’n kookplaat aan te sluiten. Bij perilex gebruik je een speciaal stopcontact met vijf pennen dat op twee groepen is aangesloten, zodat de kookplaat het vermogen kan verdelen. Bij krachtstroom gaat het om een aansluiting op 400 volt die alle drie de fasen benut. In beide gevallen komt er een aparte groep in de groepenkast, met een eigen aardlekbeveiliging, en een nieuwe kabel van de meterkast naar de keuken.

Eén fase en een volle kast

Voor Sanne werd het ingewikkelder, want hun huis had nog een eenfase aansluiting. Ze belde Elektricien Drunen, die eerst kwam kijken voordat er iets werd beloofd. Een perilexaansluiting op twee groepen van dezelfde fase kon technisch prima, maar met de vaatwasser en de combi-oven ook in die keuken werd het krap op de hoofdaansluiting. Omdat ze over een paar jaar aan een warmtepomp denken, kregen ze het advies om bij de netbeheerder alvast een driefase aansluiting aan te vragen.

Wat het deed met planning en budget

Hier zit de les voor iedereen die een keuken gaat verbouwen. De netbeheerder werkt niet op jouw verbouwingsschema. Een aanvraag voor een zwaardere aansluiting kan weken duren, soms langer. Sanne en haar vriend lieten daarom eerst de groepenkast vervangen door een exemplaar dat al klaar is voor drie fasen, met de perilexgroep er meteen in. De kabel naar de keuken werd getrokken voordat de achterwand betegeld werd, wat haar vriend een paar avonden hakken en opnieuw voegen bespaarde. Tot de nieuwe aansluiting er ligt, staat de kookplaat op een lager maximaal vermogen ingesteld, iets wat veel moderne kookplaten in het menu hebben. Vier pannen op de hoogste stand tegelijk zit er even niet in, maar pasta met een saus lukt prima.

Financieel was het geen ramp, maar wel een post die niet in de offerte van de keukenzaak stond. Een nieuwe groepenkast, een kabel, een perilexgroep en straks de kosten van de netbeheerder voor de verzwaring. Sanne zegt nu dat ze het elektrawerk vanaf het begin als aparte regel in de begroting had moeten zetten, met wat marge, net als het stucwerk.

Wat ik er zelf van heb meegenomen, is dat je bij een overstap van gas naar inductie iemand in de meterkast laat kijken voordat de keuken besteld wordt, en niet pas als hij al in de garage staat.

Bij Sanne zit de kookplaat inmiddels op zijn plek. Op zondag fietsen ze een rondje door de Drunense Duinen, en daarna wordt er thuis gekookt. De oude groepenkast heeft Elektricien Drunen meegenomen. Volgens haar vriend hoorde die eigenlijk in een museum.